باز کردن دادههای میدانی روی رایانه: از گوشی تا دفتر با KML، DXF و Shapefile
اندازهگیری در میدان تمام میشود، اما کار معمولاً پشت میز کامل میشود.
نکتههای میدانی
- قالب تعیین میکند چه چیزی منتقل شود: هندسه، ویژگیها، لایهها یا سیستم مختصات.
- KML و GeoJSON همیشه مختصات جغرافیایی WGS84 دارند.
- سیستم مختصات Shapefile در فایل .prj است؛ همیشه آن را داخل فایل زیپ بگذارید.
- DXF و CSV اطلاعاتی از سیستم مختصات ندارند؛ باید هنگام ورود داده آن را انتخاب کنید.
- پس از ورود داده، تعداد، یک طول و یک نقطهٔ معلوم را بررسی کنید.
چرا رایانه؟
در میدان، گوشی رقیبی ندارد: در دست شماست، موقعیت میگیرد و عکس میاندازد. اما چاپ برگهٔ نقشه، تایپ مختصات، ویرایش یک جدول ویژگی طولانی یا مقایسهٔ ترسیم با یک فایل CAD روی صفحهٔ بزرگ سریعتر است. هنگام انتقال داده به دفتر، هدف این است که چیزی از آنچه اندازه گرفتهاید در راه گم نشود و این کار با انتخاب قالب درست آغاز میشود.
هر قالب چیز متفاوتی منتقل میکند
KML و KMZ هندسه، نامها و پوشهها را منتقل میکنند؛ با Google Earth سازگارند، اما برای جدولهای ویژگی طولانی ضعیفاند. GeoJSON هندسه را همراه با ویژگیهای کامل منتقل میکند و زبان مشترک نقشههای وب است. Shapefile جدول ویژگی و سیستم مختصات (.prj) را منتقل میکند؛ فایلهای .shp، .shx، .dbf و .prj باید با هم فرستاده شوند و سادهترین راه یک فایل زیپ است. نام فیلدها به ۱۰ نویسه محدود است و نام ستونهای بلند کوتاه میشود. DXF لایهها و ترسیم را منتقل میکند و برای کاری که به CAD میرود انتخاب درستی است. CSV برای فهرست نقاط است: نام، X، Y، Z.
سیستم مختصات کجا نوشته میشود؟
طبق استاندارد، KML و GeoJSON از مختصات جغرافیایی WGS84 یعنی طول و عرض جغرافیایی استفاده میکنند؛ پس اینجا ابهامی نیست. در Shapefile سیستم در فایل .prj است؛ بدون آن، داده ممکن است روی صفحه درست دیده شود اما سر جایش نمینشیند. DXF و CSV هیچ اطلاعاتی از سیستم ندارند و فقط عددند. هنگام باز کردن آنها باید سیستم مبدأ را خودتان انتخاب کنید؛ در ترکیه این معمولاً یک زون TM بر پایهٔ ITRF96 یا ED50 است. در این زونها مختصات شرقی شش رقمی و مختصات شمالی هفت رقمی است و همین تفاوت ستونهای جابهجا را فوراً لو میدهد.
سه بررسی پس از ورود داده
پس از باز شدن فایل سه چیز را نگاه کنید. نخست تعداد: به همان اندازه که در میدان نقطه و سطح اندازه گرفتهاید، روی صفحه هم باید باشد. دوم یک طول یا مساحت: ضلع یا مساحت قطعهای که از میدان میشناسید روی رایانه هم باید همان باشد. سوم یک نقطهٔ معلوم: سنگ مرزی یا گوشهٔ ساختمان باید روی نقشهٔ پایه سر جای خودش باشد. اگر یکی از این سه بررسی درست درنیاید، علت تقریباً همیشه سیستم مختصات یا ترتیب ستونهاست.
فایل اصلی را نگه دارید، از فضای کار پشتیبان بگیرید
فایل خروجی گوشی را پاک نکنید؛ هر تغییری که روی رایانه میدهید روی نسخهای از آن انجام میشود و اگر چیزی خراب شود تنها جایی است که میتوانید به آن برگردید. ابزارهایی که در مرورگر کار میکنند معمولاً دادهها را در خود مرورگر نگه میدارند؛ اگر دادههای مرورگر پاک شود، فضای کار هم از بین میرود. کارتان را مرتب خروجی بگیرید یا بهصورت بسته پشتیبان کنید؛ در MapLab Survey Web این بسته فایل .mlsw است.
دادههای میدانیتان را در مرورگر باز کنید.
MapLab Survey Web فایلهای KML/KMZ، DXF، Shapefile، GeoJSON، CSV و فایلهای توتال استیشن (GSI، RW5، SDR، Nikon، LandXML) را در مرورگر باز میکند. هرگز سیستم مختصات را بیصدا حدس نمیزند و تأیید دیتوم و زون را میخواهد. ترسیم، اندازهگیری، ورود و خروج داده بدون ورود به حساب کار میکند. رابط کاربری به ترکی و انگلیسی.
پرسشهای پرتکرار
سادهترین راه انتقال پروژه از گوشی به رایانه چیست؟
آن را از MapLab Survey بهصورت KML/KMZ، GeoJSON، Shapefile، DXF یا CSV خروجی بگیرید و روی رایانه باز کنید. اگر ویژگیها مهماند، GeoJSON یا Shapefile را انتخاب کنید.
چرا مختصات در فایل KML به درجه نمایش داده میشود؟
طبق استاندارد، KML از طول و عرض جغرافیایی WGS84 استفاده میکند. اگر مختصات تصویرشده لازم دارید، پس از باز کردن آن را به سیستم دلخواه تبدیل کنید.
Shapefile باز میشود اما جای اشتباهی قرار میگیرد. چرا؟
به احتمال زیاد فایل .prj وجود ندارد یا اشتباه است. ببینید آیا فایل زیپ .prj دارد؛ اگر ندارد، سیستم مبدأ را دستی انتخاب کنید.
فایل DXF را با کدام سیستم مختصات باز کنم؟
با سیستمی که ترسیم در آن تهیه شده است. DXF این را نمیگوید؛ از تهیهکنندهٔ ترسیم بپرسید یا با یک نقطهٔ معلوم بررسی کنید.
منابع فنی
توصیههای میدانی این مقاله بر پایهٔ استانداردهای فنی و منابع رسمی زیر تنظیم شده است.
مرتبط: خروجی دادهٔ میدانی به CAD/GIS · بازکردن DXF روی گوشی · MapLab Survey