Hoe je back-ups maakt van je veldgegevens

Gegevens die alleen in de telefoon bestaan zijn één kopie, dus geen enkele.

De minimale back-upgewoonte

Zet vóór je een opdracht afsluit het projectbestand, de KML-, DXF- en CSV-exports en het rapport op een tweede plek. Dat kan een andere telefoon zijn, een computer, de cloud of de gedeelde map van het team; waar het om gaat is dat de gegevens niet op één apparaat blijven staan. Telefoons vallen, worden nat en raken zoek, en geen van die dingen kondigt zich vooraf aan.

3-2-1 vertaald naar het veld

De klassieke regel wil drie kopieën: één op het apparaat waarmee je werkt, één op een tweede medium en één die fysiek ergens anders ligt. In de veldpraktijk komt dat hierop neer: de gegevens op de telefoon, de automatische cloudback-up aan, en aan het eind van de dag de geëxporteerde bestanden op de kantoorcomputer. Die drie verdwijnen niet tegelijk.

Hoe je een back-up noemt

De bestandsnaam hoort de datum, het project en het coördinatenstelsel te dragen: geen "meting.zip", maar "20260820_werf-A_UTM31N.zip". Wie een half jaar later in het archief zoekt — en dat ben je meestal zelf — moet alles al aan de naam kunnen aflezen.

Wat de app wel en niet doet

MapLab Survey ondersteunt end-to-end versleutelde cloudback-up: je meldt je aan met je Apple- of Google-account, zet de back-up aan en de projecten worden automatisch bewaard. Toch vervangt die cloudback-up de exportdiscipline niet: van de DXF en het rapport die je aan de opdrachtgever levert hoort ook een kopie te bestaan die los staat van welke app dan ook. Een back-up vertrouw je niet toe aan één systeem.

De hersteltest

Een back-up die nooit is teruggezet, is niet meer dan een aanname. Open één keer per maand een willekeurig archief op een ander apparaat en kijk of het werkelijk leesbaar is. Vijf minuten werk, dat op een slechte dag uren teruggeeft.

Veelgestelde vragen

Gerelateerd: Offlinekaarten · Opleverdossier · Meetrapport · MapLab Survey